>

ေဆးလိပ္ ႏွင့္ စိတ္အေျခအေန

Monday, November 26, 2007 13 ေယာက္၏အျမင္မ်ား

အစ္မမုိးခ်စ္သူ ကေဆးလိပ္နဲ႕

ခပ္ေ၀းေ၀းေလးေနရေအာင္တဲ့ေျပာျပီးေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့လူေတြကိုလိုက္ရုိက္ေနတယ္။
မမြန္းသက္ပန္ကလည္းေဆးလိပ္ဖ်က္ဖုိ႕ ေကာင္းႏုိးရာရာ အခ်က္အလက္ေတြ
ကိုလည္းေရးျပီးျပီ။
ကုိမိုးစက္ ကလည္းသူ႕အေတြ႕အႀကံဳေတြကိုေရးျပီးျပီ။ ဒါေပမဲ့ထပ္ေျပာစရာေလးေတြရွိေနေသးလို႕ပါ။


ေဆးလိပ္ကိုလူေတြကေသာက္ႀကတယ္။မေကာင္းမွန္းသိလ်က္နဲ႕လည္းေသာက္ႀက
တယ္။ကိုယ္တခဏတာခံစားရတဲ့သာယာမႈကိုတပ္မက္ျပီးေတာ့ေသာက္ႀကတယ္။
တကယ္ေတာ့အဲလိုသာယာမႈမ်ိဳးဟာတခဏတာပဲေကာင္းတာပါ။ သာယာမႈရဲ႕ေနာက္မွာေတာ့ဒုကၡေတြ၊ဆုိးက်ိဳးေတြတန္းစီေနပါတယ္။ဒါေတြကိုလည္း
သိသိႀကီးနဲ႕ေသာက္ေနႀကတုန္းပါပဲ။ေဆးလိပ္ရဲ႕အရသာ၊ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့အေတြ႕အႀကံဳ
ေတြကိုခံစားခ်င္လို႕ေဆးလိပ္ေသာက္တယ္။သူမ်ားေတြေသာက္လို႕၊ လူအမ်ားေသာက္ေနတဲ့အခ်ိန္ႀကံဳလို႕ကိုယ္လည္းစမ္းႀကည့္ခ်င္တာနဲ႕ေသာက္တယ္။ အေျခအေနအခ်ိန္အခါအမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင့္ေသာက္တယ္။ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ေဆးလိပ္ဟာ
မေကာင္းမွန္းသိလ်က္နဲ႕ကုိစမ္းျပီးစေသာက္မိႀကတယ္။ဒီလိုနဲ႕ပဲေဆးလိပ္ကိုစြဲတဲ့
အဆင့္အထိေရာက္လာေရာ။တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့မစြဲပဲအလြယ္တကူဖ်က္လို႕ရပါတယ္။
ဒါေပမဲ့အင္မတန္ရွားပါတယ္။ကိုယ္ကေတာ့အဲဒီ
အမ်ိဳးအစားထဲမွာပါတယ္ဆုိျပီးေတာ့စမ္းေသာက္ႀကည့္တဲ့လူေတြလည္းအမ်ားႀကီးပါ။ တကယ္တမ္းေသာက္ေတာ့ထင္သလုိမဟုတ္ပဲစြဲသြားတာေတြလည္းရွိပါတယ္။ စြဲသြားေတာ့မေသာက္ပဲမေနႏုိင္လို႕ေသာက္တယ္။ ေသာက္ေတာ့စြဲတယ္။
စြဲေတာ့ေသာက္ျပန္ေရာ။ဒါနဲ႕ပဲသံသရာလည္ေနေတာ့တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ဖ်က္ဖုိ႕ခဲယဥ္းလာတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ပဲလူေတြကဖ်က္ဖို႕မႀကိဳးစားေတာ့ပဲနဲ႕ဒီလိုသံသရာေရစီးေႀကာင္းထဲ
မွာေမ်ာေနေတာ့တယ္။အမွန္ေတာ့အဲလိုေမ်ာရင္းနဲ႕ဘယ္ေရာက္သြားမလဲဆုိတာကုိ
သတိမထားမိႀကဘူး။ကိုယ့္ေရွ႕မွာျမင္ေနရေပမယ့္လည္းကုိယ္တုိင္မႀကံဳဖူးေသးေတာ့
ေႀကာက္ရေကာင္းမွန္းမသိႀကဘူး။စြဲလမ္းျခင္းျပႆနာကိုသာဦးစားေပးေနတယ္။
ကုိယ့္စိတ္ကိုအလိုလုိက္ျပီးေတာ့ဆက္ေသာက္ေနႀကတယ္။ ဖ်က္ရင္ေတြ႕ႀကံဳရမယ့္ဒုကၡေတြကိုမခံစားခ်င္ႀကဘူး။ေရွာင္ပုန္းခ်င္တယ္။
ဒီလိုနဲ႕ပဲဖ်က္ဖို႕ကိုမစဥ္းစားႀကေတာ့ဘူး။တကယ္ေတာ့ေဆးလိပ္ဆုိတာကုိယ့္ကုိ
ဘာအက်ိဳးမွမျပဳတဲ့အျပင္ဆုိးက်ိဳးေတြကုိသာသယ္ေဆာင္လာတဲ့အရာပါ။ကုိယ္တင္
မကဘူး သူတစ္ပါးကိုပါအႏၲရာယ္ေပးပါတယ္။ေဆးလိပ္ေသာက္ေနတဲ့လူရဲ႕ ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာရွိေနတဲ့လူေတြကလည္းေဆးလိပ္ေငြ႕ေတြကုိရွဴမိျပီးေတာ့
ကိုယ္တုိင္မေသာက္ေပမယ့္လည္းေသာက္ေနသူကဲ့သို႕ေသာအက်ိဳးကိုခံစားရပါတယ္။
ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္ေတြေသာက္ရင္လည္းကုိယ့္ရဲဲ႕မေမြးေသးတဲ့ရင္ေသြးကိုဒုကၡ
ေရာက္ေစပါတယ္။ေပါင္မျပည့္ပဲေမြးတာတုိ႕ေစာေမြးတာတုိ႕ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
အျပစ္ကင္းစင္ေသးတဲ့လူ႕ေလာကကုိေတာင္မေရာက္ေသးတဲ့ကေလးကိုေတာင္
ထိခုိက္ေစပါတယ္။မိမိရဲ႕က်န္းမာေရးကိုထိခိုက္ေစတဲ့ေဆးလိပ္ကိုေသာက္ေနတာဟာ
ကုိယ့္အတြက္ေရာဂါကို၀ယ္ထည့္ေနသလိုပါပဲ။ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ကိုယ့္အနီးအနား
ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြကိုလည္းေရာဂါေတြျဖန္႕ေ၀ေပးေနတာနဲ႕အတူတူပါပဲ။ေဆးလိပ္
ေသာက္ရင္ေရာဂါရမယ္။ကင္ဆာျဖစ္မယ္။ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္းလည္းအဆုတ္ကင္ဆာျဖစ္ျပီး
ေသတဲ့လူေတြထဲမွာေဆးလိပ္ေသာက္လို႕ေသတဲ့လူေတြကတစ္၀က္ေလာက္ပါေနပါတယ္။
ဒါေတြကိုမသိဘူးလားဆိုေတာ့သိပါတယ္။ဒါေပမဲ့မ်က္စိမွိတ္ထားသလိုျဖစ္ေနတာမသိခ်င္
ေယာင္ေဆာင္ေနသလိုျဖစ္ေနႀကပါတယ္။လ်စ္လ်ဳရႈေနႀကတာေပါ့။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုန္းကဆရာ၀န္ေတြကေႀကညာတယ္။cranberryလိုအသီးတစ္မ်ိဳး
စားရင္အဆုတ္ကင္ဆာျဖစ္တယ္ဆုိေတာ့လူေတြကအဲဒီအသီးကိုမစားႀကေတာ့ပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္အဆုတ္ကင္ဆာျဖစ္တယ္လို႕ေျပာေပမယ့္
လည္းေသာက္ေနႀကပါေသးတယ္။ဘာပဲေျပာေျပာဘာပဲရွာေဖြေတြ႕ေတြ႕ေဆးလိပ္
ကုိေတာ့လူေတြကလက္မလႊတ္ႀကေသးပါဘူး။တစ္ေယာက္ကျပတ္သြားေပမယ့္လည္း
ေနာက္တစ္ေယာက္ကစေသာက္ျပန္ေရာ။ဒီလိုနဲ႕ပဲေဆးလိပ္ဟာလူေတြႀကားထဲမွာ
ေမႊေႏွာက္ျပီးေတာ့ေအာင္ပြဲခံေနပါတယ္။ေဆးလိပ္ကဘာမွတန္ခိုးမရွိပါဘူး။
သူ႕မွာဘာမွလုပ္ေဆာင္ႏုိင္စြမ္းမရွိပါဘူး။လူေတြသာသူ႕ကိုတန္ခိုးရွိေအာင္လုပ္ႏုိင္
ေအာင္လုပ္ေနႀကတာပါ။ဒီလိုဘာမွမဟုတ္တဲ့အရာတစ္ခုဟာသူ႕ထက္အဆမ်ားစြာ
သာတဲ့လူေတြရဲ႕အသက္ဇီ၀န္ေတြကိုေျခြေနတာအင္မတန္မွ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းပါ
တယ္။ဒီေတာ့ဒီလိုဘာမွလုပ္ႏုိင္စြမ္းမရွိတဲ့ေဆးလိပ္ကုိထပ္ျပီးေတာ့မႏုိင္ႏုိင္ေအာင္
ေဆးလိပ္စြဲေနသူမ်ားလည္းႀကိဳးစားျပီးေတာ့ျဖတ္ႀကပါ။မေသာက္ဖူးေသးတဲ့လူေတြ
ကလည္းစမ္းျပီးေတာ့စမေသာက္ႀကပါနဲ႕။တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ဒီေဆးလိပ္ကိုအျမစ္ျပတ္ျပီး
လူ႕ေလာကထဲကေနအျပီးအပိုင္ထြက္သြားေအာင္အားလံုးေပါင္းျပီးလုပ္ေဆာင္ႀကပါ။

ကုိယ္ေဆးလိပ္ေသာက္ဖုိ႕ကုိင္လိုက္တာနဲ႕ငါဒါကိုေသာက္ရင္ဘာအက်ိဳးရွိမလဲ။ ဘာဆုိးက်ိဳးေတြရမလဲ။ဘယ္လိုေနာက္ဆက္တြဲေတြခံစားရမလဲဆုိတာကုိ
ခဏေလးစဥ္းစားပါ။ျပီးရင္ေသာက္သင့္မေသာက္သင့္ဆံုးျဖတ္ပါ။ဒါဆုိရင္ေတာ့
ေသာက္ခ်င္စိတ္နည္းနည္းေတာ့ေလွ်ာ့သြားမယ္။ေသာက္ခ်င္စိတ္ေလွ်ာ့သြားရင္ေတာ့
ျဖတ္ဖို႕စႀကိဳးစားပါ။ျဖတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာကုိယ့္ကုိယ္ကုိမညွာပါနဲ႕။ငါေတာ့ေနရခက္
တယ္ဒီေ၀ဒနာႀကီးကိုမခံစားႏုိင္ဘူးဆုိျပီးေတာ့ညွာေနလို႕မျဖစ္ပါဘူး။အနာခံမွအသာစံရမွာပါ။
တခဏသာေလာက္သာနည္းနည္းခံရခက္မယ္။ေနာက္ပိုင္းကေတာ့အသာစံဖို႕ခ်ည္းပါပဲ။
ေဆးလိပ္ကင္းစင္တဲ့ကမၻာႀကီး၊က်န္းမာတဲ့ဘ၀ႀကီးကလက္တစ္ကမ္းကေန
သင့္ကိုႀကိဳဆုိေနပါတယ္။ဒီေတာ့မႏွစ္ျမိဳ႕စရာေကာင္းတဲ့ေဆးလိပ္ရဲ႕ေက်းကြ်န္ဘ၀က
ရုန္းထြက္ျပီး ေဆးလိပ္ေငြ႕မ်ားကင္းစင္တဲ့ ထုိကမၻာႀကီးကိုအေရာက္သြားႀကပါစို႕လား။

Read More...

>

ေမြးေန႕

Sunday, November 25, 2007 36 ေယာက္၏အျမင္မ်ား

ဘာလိုလိုနဲ႕ေမြးေန႕ေတာင္ေရာက္လာျပီ။ (၁၈) ႏွစ္ျပည့္တာပါ။

ေမြးေန႕အတြက္ ပို႕စ္တင္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း သဲကိုေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။
ေမြးေန႕အတြက္ဆုေတာင္းေပးတဲ့သူမ်ားအားလံုးကိုလညးေက်းဇူးတင္တယ္ေနာ္။ ဒီမွာက အခုမွ (၂၅) ရက္ေလ။
ေနာက္မက်ေသးပါဘူး။ အခ်ိန္သိခ်င္ရင္ ဟုိးေအာက္ cbox ေပၚက နာရီမွာႀကည့္လုိ႕ရတယ္။ အဲဒါ က
အခုေနတဲ့ေနရာရဲ႕အခ်ိန္ေလ။

ေမြးေန႕ဆုိေတာ့မုန္႕ေကြ်းမယ္ေနာ္။
အ၀စားသြားႀကပါ။ ကုန္မွာလည္းမပူပါနဲ႕။ ျပန္ျဖည့္ေပးမယ္။ :D









အခ်ိဳပြဲပါ






အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႀကပါေစ။

Read More...

>

ထီ ေနာက္ဆက္တြဲ

, Thursday, November 22, 2007 3 ေယာက္၏အျမင္မ်ား

စာေရးဆရာမ Shirley Jackson ရဲ႕ ပုံျပင္ The Lottery ကိုဘာသာျပန္ထားတဲ့အတြက္ အမွားအယြင္းမ်ားပါခဲ့သည္ရွိေသာ္ ရွပ္ျပီးဖတ္ေပးႀကပါလုိ႕ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ အဓိက ကေတာ့ ဒီပံုျပင္ကေပးတဲ့ message ေလးကိုအားလံုးကိုျဖန္႕ေ၀ခ်င္လို႕ပါ။

The Lottery ဆုိတဲ့ပံုျပင္ကေပးတဲ့ message ကႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ တစ္မ်ိဳးကေတာ့..


ထီ လို႕ဆုိလိုက္တာနဲ႕လူေတြက သိန္းေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ေသာပိုက္ဆံေတြ၊ အိမ္ေတြ၊
ကားေတြ၊ စည္းစိမ္ေတြ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကိုသာျမင္တတ္ႀကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထီဆုိတာအမွန္တကယ္ကေတာ့အဲလိုမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ လူကိုအင္မတန္မွ ဒုကၡေပးတတ္
တဲ့အရာတစ္ခုပါ။ ျဖည္းျဖည္းေလးနဲ႕ နည္းနည္းခ်င္းစီ ညွင္းဆဲေနျပီး ေနာက္ဆံုးက်မွ
ျပႆနာအလံုးစံုကို ခါးစည္းခံခုိင္းတဲ့အရာပါ။

ထီထုိးရင္အေျဖႏွစ္မ်ိဳးပဲရွိပါတယ္။ တစ္မ်ိဳးကေတာ့ထီမေပါက္ဘူး။ ရႈံးသြားမယ္။
ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ထီေပါက္မယ္။ ႏုိင္မယ္ ဆုိတဲ့အေျဖႏွစ္မ်ိဳးပါ။ ဒါေပမဲ့ဒီႏွစ္မ်ိဳးစလံုးကေပးႏိုင္တဲ့ရလဒ္ေတြကေတာ့ ဒီပံုျပင္ေလးမွာျဖစ္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႕အတူတူပါပဲ။ ေမွ်ာ္လင့္ရမယ္။ ေပ်ာ္မယ္။ ၀မ္းနည္းမယ္။ စိတ္လႈပ္ရွားမယ္။ ေနာက္ဆံုးဘ၀တစ္ခုလံုး ပ်က္စီးသြားပါမယ္။ ထီမေပါက္တဲ့လူေတြက ကိုယ့္ပိုက္ဆံရႈံးသြားေတာ့ဆက္ထုိးမယ္။

ဆက္ထုိးေတာ့ပိုက္ဆံကုန္မယ္။ ပိုက္ဆံကုန္ေတာ့ျပန္လုိခ်င္ေတာ့ထပ္ထိုးတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ ခ်ာလပတ္ရမ္းေနျပီးေတာ့ ထြက္ခ်င္တုိင္းလည္းမထြက္ႏုိင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ႏြံထဲနစ္ေနသလုိမ်ိဳး နစ္ေလရုန္းေလ ရုန္းေလနစ္ေလ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး အားလံုးကုန္သြားမွပဲဒီကြန္ကရက္ႀကီးကေန ရုန္းထြက္ႏုိင္ပါေတာ့တယ္။ ဒီလုိျဖစ္ေနႀကတဲ့လူေတြကို မ်က္စိေရွ႕မွာျမင္ေနရတာဒုနဲ႕ေဒးပါ။လူေတြကေတာ့ေျပာမယ္ ဘာမွလုပ္စားစရာမရွိလုိ႕ထီထုိးတာ။ထီမွမထိုးရင္စားစရာမရွိေတာ့လို႕ပါ ဆုိျပီးေတာ့ ဒါဟာဆင္ေျခသက္သက္တစ္ခုပါပဲ။ အမွန္ေတာ့ ထီက ကိုယ့္ကုိ (၁၀) ေလာက္ေပးျပီးသူက(၁၀၀၀) ေလာက္ျပန္ယူေနတာပါ။ ဒါကိုကိုယ္ကသတိမထားမိပဲလုပ္ရင္းသတိထားမိတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ လြန္ေနျပီဆုိေတာ့မထူးေတာ့ဘူးဆုိရင္းဆက္လုပ္ရင္းနဲ႕လံုး၀ကုိ အဖက္ဆယ္လို႕မရတဲ့အထိျဖစ္တတ္ပါတယ္။
အမွန္ေတာ့ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးဟာ လက္လွမ္းမီွတဲ့ အခ်ိန္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ ရပ္လိုက္တာအေကာင္းဆံုးပါ။ ျပဳျပင္ဖို႕အခ်ိန္ရတာေပါ့။

ေနာက္တစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ထီေပါက္သြားရင္က်ျပန္ေတာ့လည္းဒီလုိမ်ိဳးပဲဇာတ္သိမ္းရမွာပါပဲ။ ဟုတ္ပါတယ္။
ထီေပါက္ရင္ေတာ့ခ်မ္းသာသြားျပီး ဒီလိုျဖစ္စရာအေႀကာင္းမရွိတာေတာ့မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လူေတြက ဆင္းရဲတဲ့ဒဏ္ကုိ ခံႏုိင္ပါတယ္
သို႕ေသာ္ ခ်မ္းသာတဲ့ဒဏ္ကုိမခံႏုိင္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ဒီလိုမပင္မပန္း အားမစိုက္ရပဲ ရလာတဲ့ခ်မ္းသာမႈမ်ိဳးဆုိပိုလုိ႕ေတာင္မခံႏုိင္ပါဘူး။
ထီေပါက္ရင္ အရင္ကမရဖူးတဲ့စည္းစိမ္ေတြရလာမယ္။ ဒီေတာ့သူမ်ားေတြလိုသံုးခ်င္ျဖဳန္းခ်င္လာမယ္။ ဒီေတာ့သံုးျဖဳန္းရင္း ေပါ့ေပါ့ရတဲ့စည္းစိမ္က ေပါ့ေပါ့ပဲျပန္ကုန္သြားျပန္ပါတယ္။ အရည္မရ အဖတ္မရဆုိသလုိမ်ိဳးေပါ့။ ဒီလိုထီေပါက္ျပီးက်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာျပီးမွ ဘ၀ပ်က္သြားတဲ့လူေတြရဲ႕အေႀကာင္းကုိဒီေနရာမွာဖတ္ရႈႏုိင္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ေကာင္းက်ိဳးထက္ဆုိးက်ိဳးကုိသာေပးတဲ့ထီ (ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုး၊ အစိုးရထီ) အပါအ၀င္ အျခားအမ်ိဳးတူ ေလာင္းကစားမ်ားကိုလည္းေယာင္လို႕ေတာင္မစမိေစပါႏွင့္။ သူမ်ားေတြလုပ္ေနတာျမင္ရင္လည္း တားလို႕မရခ်င္ရင္ေန
သြားမကဲ့ရဲ႕ပါနဲ႕။ ၀ဋ္ဆုိတာကလည္းေႀကာက္ဖို႕အေတာ္ေကာင္းသားနဲ႕။ဒါမ်ိဳးကိစၥနဲ႕ ၀ဋ္လည္ရင္ေတာ့မတန္ပါဘူး။
ဒီလိုမ်ိဳး လူေတြရဲ႕ဘ၀ကိုညွင္းပန္းေနတဲ့ထီ အပါအ၀င္ ေလာင္းကစား အားလံုးကို က်မတို႕ ထိဖို႕ေနေနသာသာ မ်က္ေစာင္းေတာင္ေယာင္လို႕ေတာင္မထုိးျဖစ္ေအာင္ေနထုိင္ႀကပါစို႕လား။

ဒုတိယေပးတဲ့ messageကေတာ့...

ဒီပံုျပင္ဟာ ဒုတိယကမၻာစစ္ အခ်ိန္ကာလပတ္၀န္းက်င္တုန္းကေရးခဲ့တာပါ။
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကလူေတြက တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္အက်ိဳးမဲ့စြာသတ္ျဖတ္ေနႀကပါတယ္။
အခုပံုျပင္ထဲကလူေတြကေတာ့ အသိဉာဏ္သိပ္မရွိတဲ့အတြက္ဒီလိုမ်ိဳးလုပ္ျပီးသူတို႕ဒါမ်ိဳးလုပ္ရင္
စားနပ္ရိကၡာေတြလံုလံုေလာက္ေလာက္ရွိႏုိင္မယ္ဆုိတဲ့အထင္နဲ႕လုပ္ႀကတာပါ။ဒါေပမဲ့စစ္ပြဲမွာက်ေတာ့
ႏုိင္ငံတစ္ခု (သို႕) တစ္ခုခုကိုပိုင္ဆုိင္ဖို႕အတြက္နဲ႕ အက်ိဳးမဲ့လူေတြဟာေသဆံုးေနရတာပါ။ဒါကိုShirley
Jackson ကပညာေပးအေနနဲ႕ေရးထားတာပါ။ သူမရဲ႕ဒီပံုျပင္ဟာအဲဒီအခ်ိန္တုန္းကအရမ္းေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းကလူေတြက ေခတ္မမီေသးလို႕၊ဉာဏ္မမီလို႕ လုပ္ႀကတယ္ဆုိေပမယ့္ အခုေခတ္လူေတြက်ေတာ့ေကာ
ဉာဏ္မမီတာေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ သိသိႀကီးနဲ႕ မ်က္လံုးစံုမိွတ္ျပီး အေႀကာင္းမဲ့လူေတြကိုသတ္ျဖတ္၊ ရန္ျဖစ္၊ ျပႆနာ
ရွာေနႀကတာမ်ားလား။ မသိေတာ့လည္းမသိလို႕၊ သိျပန္ေတာ့လည္းမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လို႕ နဲ႕ဘယ္ေတာ့မွမ်ား
ဒီလိုစစ္ပြဲ၊ လူလူခ်င္းႏွိပ္စက္တာကိုကင္းေ၀းပါေတာ့မလဲ။ အိပ္ေနတဲ့လူကိုႏုိးရတာလြယ္ေပမယ့္ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့လူကိုႏုိးရခက္တယ္ဆုိတဲ့အတုိင္းျဖစ္ေနျပီ။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနႀကတဲ့လူေတြကို
ဘယ္လိုမ်ားသိေအာင္ေျပာႀကရမွာလဲ။ မသိေသာသူမ်ားသိျပီး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသူမ်ားလည္း ဟန္မေဆာင္
ေတာ့ရင္ ဒီကမၻာႀကီးဟာအင္မတန္မွျငိမ္းခ်မ္းလာမွာပါ။

မသိေသာသူမ်ားသိျပီးမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသူမ်ားလည္းသိႏုိင္ႀကပါေစလုိ႕
ဆုေတာင္းပါတယ္။ဒီပံုျပင္ေလးကိုဖတ္ျပီးတစ္ခုခုေတာ့သင္ခန္းစာရသြားပါေစလို႕
ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။

Read More...

>

ထီ (၂)

, Wednesday, November 21, 2007 5 ေယာက္၏အျမင္မ်ား

ကဲအားလံုးပဲ ျမန္ျမန္လက္စသတ္လိုက္ရေအာင္.. အခ်ိန္ေတာင္ေတာ္ေတာ္ေႏွာင္းေနျပီ.. Bill မင္းက Hutchinsonကုိယ္စား၀င္ျပိဳင္တာေနာ္.. မင္းအိမ္မွာဘယ္သူေတြရွိေသးလဲ..
ဟုမစၥတာ စမ္းမားစ္ကေမးလုိက္ေသာအခါ Mrs.Hutchinson က

Don နဲ႕ Eva တို႕ရွိေသးတယ္.. သူတို႕ကုိလည္းေခၚလိုက္ပါ..
ဟုေအာ္လုိက္သည္။ “သမီးေတြက သူတုိ႕ခင္ပြန္းေတြဘက္ပါသြားျပီေလ.. ဒါကိုခင္ဗ်ား သူမ်ားေတြထက္ပိုသိပါတယ္..

ဟုမစၥတာ စမ္းမားစ္ကေျပာေသာ္ Mrs.Hutchinson က

ဒါမတရားတာပဲ.. ” ဟုျပန္လည္ေခ်ပျပန္သည္။

မစၥတာ စမ္းမားစ္၏ အေမးကို Bill က
“မက်န္ေတာ့ဘူးထင္တယ္.. ငါတုိ႕အိမ္မွာက ကေလးေတြပဲရွိေတာ့တယ္.. ”

ကေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲ..

“ သံုးေယာက္ပါ.. Bill Jr., Nancy, နဲ႕ Dave ေလးတုိ႕ပါ.. ”

ေကာင္းျပီေလ.. Harry မင္းမွာ မဲလိပ္ေတြရွိေသးလား..
Harryက မဲလိပ္မ်ားကိုရွိေႀကာင္းေထာင္ျပေသာအခါ မစၥတာ စမ္းမားစ္က

ေသတၱာထဲကိုထည့္လုိက္ပါ.. Bill ဟာကိုေတာ့ယူထားျပီးက်န္တာကိုထည့္လုိက္ပါ..
ထုိအခါ Mr.Hutchinson“ ငါက အစကျပန္လုပ္ရမယ္လုိ႕ထင္တာ.. မတရားဘူးကြာ.. သူ႕ကိုမဲႏႈိက္တုန္းက ေသခ်ာေပးမႏႈိက္ဘူး.. ” ဟုပြစိပြစိေျပာေနေသးသည္။


Harry ကမဲလိပ္ (၅) လိပ္ကိုေသတၱာထဲထည့္လုိက္သည္။

ကဲအားလံုးပဲအဆင္သင့္ျဖစ္ျပီေနာ္.. ” ဟုေမးေသာ္ ေခါင္းျငိမ့္ျပႀကသည္။

အားလံုးႏိႈက္ျပီးမွ ဖြင့္ႀကည့္ရမွာေနာ္.. သတိထားပါ.. Harry မင္း Dave ေလးကိုကူေပးလုိက္..

Harry ကစင္ေပၚတက္လာျပီး Dave ေလးကိုခ်ီျပီးေတာ့ ႏိႈက္ခုိင္းသည္။

တစ္ခုပဲယူပါ.. Harry မင္းသူ႕အစားကိုင္ေပးလုိက္..

Dave အလွည့္ျပီးေတာ့ Nancy အလွည့္ေရာက္လာသည္။ မစၥတာ စမ္းမာစ္ ကနာမည္ေခၚလုိက္ေတာ့
Nancy ကစင္ေပၚတက္ကာ မဲသြားႏႈိက္ျပီးျပန္ဆင္းလာသည္။Tessie ဟုေခၚလိုက္ေသာ္
Mrs.Hutchinson က တက္လာျပီး မဲလိပ္တစ္လိပ္ကိုႏႈိက္ကာျပန္ဆင္းသြားသည္။
Bill ဟုေခၚလိုက္ေသာ္ Bill တက္လာကာ ႏိႈက္ျပီးဆင္းသြားသည္။ ထိုအခါအားလံုးတိတ္ဆိတ္သြားေလသည္။

ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က “Nancy မျဖစ္ပါေစနဲ႕.. ”
ဟုတီးတုိးေျပာလုိက္ေသာစကားသံမွာ လူအုပ္ႀကီးထဲပ်ံ႕လႊင့္သြားသည္။

ေကာင္းျပီ.. အားလံုးပဲ ကိုယ့္မဲလိပ္ကိုႀကည့္လုိက္ပါ.. Harry မင္း Daveေလးကိုကူေပးလုိက္..

ဟုမစၥတာစမ္းမားစ္က ေႀကညာလိုက္ေသာအခါ အားလံုးက ကုိယ့္မဲလိပ္ကုိဖြင့္ႀကည့္ႀကသည္။
Dave Nancy Bill. Jr.သံုးေယာက္စလံုးရဲ႕မဲလိပ္မွာ ဘာမွမရွိဘူး။ သူတုိ႕က လူအုပ္ႀကီးထဲကိုေထာင္ျပလုိက္သည္။ "Tessie" ဟုမစၥတာ စမ္းမားစ္ ကေခၚလိုက္သည္။
Bill ကလည္းဖြင့္ျပီးေထာင္ျပလုိက္သည္။ သူ႕၏မဲလိပ္မွာလည္းဘာမွမရွိေပ။

ဒါဆုိ Tessie ပဲေပါ့.. Bill ေရသူ႕မဲလိပ္ကိုသြားယူလိုက္ပါ..

ဟုေျပာလုိက္ေသာ္ Bill က သူ႕မိန္းမရဲ႕လက္ထဲက မဲလိပ္ကုိသြားယူလာျပီးဖြင့္လိုက္ေသာ္
မဲလိပ္ေပၚမွာ အမဲေရာက္စက္၀ုိင္းႀကီးကိုထင္ထင္ရွားရွားႀကီးေတြ႕လုိက္ရသည္။ Bill ကေထာင္ျပလုိက္ေသာအခါ လူအုပ္ႀကီးကတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ႏွင့္ ဆူညံသြားသည္။

ကဲ.. ျမန္ျမန္လက္စသတ္ႀကရေအာင္.. ”ဟုမစၥတာစမ္းမားစ္ကေျပာလုိက္သည္။

ရြာသားမ်ားက ေရွးတုန္းက သံုးခဲ့တဲ့ ေသတၱာအမဲေရာင္ကိုေမ့ေနေသာ္လည္း ေက်ာက္တံုးမ်ားကိုအသံုးျပဳဖုိ႕ကိုေတာ့မေမ့ေလ်ာ့ေသးပင္။ ေကာင္ကေလးမ်ား ပြဲမစမီက၀ုိင္း၍စုထားေသာေက်ာက္တံုးပံုႀကီးမွာလည္းအဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီ။
Mrs.Hutchinson၏သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူMrs.Delacroixသယ္လာေသာေက်ာက္တံုးႀကီးမွာ
ႀကီးလြန္းလွေသာေႀကာင့္သူမမွာ လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ေတာင္သယ္ယူရသည္။

“အားလံုးပဲ ျမန္ျမန္လာႀက.. ျမန္ျမန္လာႀက..” ဟူ၍ေျပာဆုိေနႀကသည္။

ကေလးမ်ားမွာလည္းေက်ာက္စရစ္ခဲလက္တစ္ဆုပ္စီႏွင့္အသင့္ရွိေနႀကျပီျဖစ္သည္။


Mrs. Hutchinson ကလူအုပ္ႀကီးရဲ႕အလယ္မွာေရာက္ႏွင့္ေလျပီ။ သူမက စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းလို႕လက္ႏွစ္ဖက္ကိုအတင္းဆုပ္ထားသည္။
မတရားဘူး

ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးက သူမရဲ႕ေခါင္းကုိထိမွန္သြားသည္။
မတရားဘူး.. မမွ်တဘူး.. ” ဟုသာတစာစာေအာ္ေနသည္။
သို႕ေသာ္လည္း....

စာေရးဆရာမ Shirley Jackson ရဲ႕ ပံုျပင္တုိ "The Lottery" ကိုဆီေလ်ာ္ေအာင္ဘာသာျပန္ပါသည္။

Read More...

>

ထီ

, 0 ေယာက္၏အျမင္မ်ား

ေႏြးေထြးသာယာတဲ့ေႏြရာသီမနက္ခင္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ဇြန္လ(၂၇)ရက္ေန႕မွာေပါ့။
ရြာထဲကလူေတြ ရြာလယ္က ရင္ျပင္ႀကီးမွာ ၁၀ နာရီေလာက္ကတည္းက စုေ၀းျပီးေရာက္ရွိေနႀကသည္။တျခားလူအမ်ားႀကီးရွိတဲ့ ရြာေတြမွာ ထီဖြင့္ပဲြကို ႏွစ္ရက္ႀကာႀကာက်င္းပရေသာ္လည္း
လူ သံုးေထာင္ေလာက္ပဲရွိတဲ့ ဤရြာကေလးကေတာ့ ထီဖြင့္ပြဲတစ္ပြဲလံုးအတြက္ ႀကာခ်ိန္
(၂)နာရီေလာက္သာလိုသည္။(၁၀)နာရီမွာစရင္အိမ္ျပန္ျပီးေန႕လယ္စာေတာင္ျပန္စားႏုိင္ေသးသည္။

လူေတြတဖြဲဖြဲေရာက္လာႀကသည္။ စစခ်င္း ကေလးေတြကစုေ၀းႀကသည္။ စုမိျပီဆုိတာနဲ႕
မႀကာေသးခင္ကမွ ေက်ာင္းပိတ္ထားတာဆုိေတာ့ ေက်ာင္းအေႀကာင္း ဆရာ၊ဆရာမေတြအေႀကာင္းစာအေႀကာင္းေတြ သာသူတုိ႕၏ စကားေတြထဲဖံုးလႊမ္းေနသည္။ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေက်ာက္စရစ္ခဲလက္တစ္ဆုပ္စာေကာက္ျပီးအိတ္ကပ္ထဲထည့္လုိက္သည္။
တျခားကေလးေတြကလည္းသူ႕အတုိင္းလုိက္ေကာက္ႀကသည္။ ကေလးေတြစုျပီး
ေကာက္ထားတဲ့ေက်ာက္တံုးေတြက ေထာင့္တစ္ေထာင့္မွာ အပံုလုိက္ႀကီးရွိေနျပီျဖစ္သည္။

အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားမွာလည္း စုေ၀းျပီး ေကာက္ပဲသီးႏွံအေႀကာင္း မိုးအေႀကာင္း
အခြန္အေႀကာင္းမ်ားေျပာကာ စကား၀ုိင္းဖြဲ႕ေနႀကသည္။ သူတို႕၏မ်က္ႏွာေပၚမွာ
ရယ္ေမာျခင္းထက္စာလွ်င္ ရုိးရုိးသာမန္အျပံဳးမ်ိဳးကိုသာ ေတြ႕ေနရသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာလည္းအိမ္အလုပ္မ်ားကိုျမန္ျမန္လက္စသတ္ျပီးေရာက္ရွိလာႀကသည္။
တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ေတြ႕ေသာအခါ မိန္းမတုိ႕ထံုးစံအတိုင္း အလာပသလာပေျပာကာ စကား၀ုိင္းဖြဲ႕ေနႀကသည္။အမ်ိဳးသမီးမ်ားေရာက္လာျပီး ခဏႀကာေသာ္ ေဆာ့ကစားေနေသာ
ကေလးမ်ားကိုေခၚလုိက္ျပီး ပြဲအတြက္ေနရာယူႀကေလသည္။

ထီဖြင့္ပြဲႀကီးစတင္ေလျပီ။ ဦးေဆာင္က်င္းပေသာ မစၥတာ စမ္းမားစ္( Mr.Summers)
ကေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြရွိသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အိမ္ေထာင္ေရးအေျခအေန
မေကာင္းရွာသူျဖစ္သည္။ သားသမီးမထြန္းကားသည့္အျပင္အေျပာအဆို ႀကမ္းတမ္းလွေသာ
အမ်ိဳးသမီးကိုရထားသည္။ ထီဖြင့္ပြဲအတြက္ မဲလိပ္မ်ားထည့္ထားေသာေလးေထာင့္
ဗူးအမဲေလးကိုယူလာေလသည္။ ထုိဗူးသည္ မူလတုန္းကသံုးစြဲခဲ့ေသာဗူးမဟုတ္ေသာ္လည္း
ထုိဗူး၏အပိုင္းအစတစ္ခ်ိဳ႕ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည္။ ဒီဗူးေလးဟာ သံုးစြဲတာႀကာျမင့္ေနျပီျဖစ္ေသာေႀကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေဆးေတြပ်က္၊ အျခစ္ရာေတြ ထင္ေနေသာ္လည္း ဗူးအသစ္လဲမည္ဟုေျပာလိုက္တုိင္း
လူေတြကလက္မခံေပ။ ရုိးရာဓေလ့လုိျဖစ္ေနေသာထုိဗူးေလးကို အေပ်ာက္အပ်က္မခံခ်င္လို
ေသာေႀကာင့္ပင္လားေတာ့မသိ။ ထီဖြင့္ပြဲအတြက္ မဲလိပ္မ်ားကိုေမႊရန္ တစ္ေယာက္တည္း မလုပ္ႏုိင္သျဖင့္
မစၥတာ စမ္းမားစ္ ကလူအုပ္ႀကီးကိုအကူအညီေတာင္းလုိက္ေသာ္ သားအဖႏွစ္ေယာက္စင္ေပၚတက္လာကာ
အကူအညီေပးေလသည္။ ထိုအခါ သံုးေယာက္သား ခံုတစ္လံုးေပၚ ေသတၱာကိုတင္ကာ မဲလိပ္မ်ားကို ေမႊႀကသည္။

မဲလိပ္မ်ားေမႊျပီးေသာ္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားစတင္ကာမဲႏႈိက္ႀကသည္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ Mrs.Hutchinson ကအေလာတႀကီးေရာက္လာသည္။ သူမရဲ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ Mrs.Delacroix ကုိ

ဒီေန႕ထီဖြင့္ပြဲဆုိတာေမ့ေနတာေလ.. အိမ္ေရာက္ေတာ့တစ္ေယာက္မွမရွိေတာ့ ျပကၡဒိန္ႀကည့္လိုက္ေတာ့
၂၇ ရက္ဆုိတာနဲ႕ အျမန္ထြက္လာခဲ့တာ

ဟု လွမ္းႏႈတ္ဆက္လုိက္ျပီး လူအုပ္ႀကီးထဲကိုတုိးေ၀ွ႕ကာ သူမ၏မိသားစုဆီသို႕သြားလိုက္သည္။ လူအုပ္ႀကီးကလည္း အသာတႀကည္ပဲလမ္းဖယ္ေပးသည္။
မစၥတာ စမ္းမားစ္က ၀မ္းသာအားရနဲ႕

က်ဳပ္တုိ႕ခင္ဗ်ားမပါပဲနဲ႕ စရေတာ့မလို႕ ကံေကာင္းတယ္ဗ်ာ..
ဆုိျပီး ေျပာလုိက္သည္။ “ေတာ္ေသးတယ္ ကဲျမန္ျမန္စလိုက္ႀကရေအာင္ အခ်ိန္ေတာင္ေတာ္ေတာ္
ေႏွာင္းေနျပီ မေရာက္ေသးတဲ့သူရွိေသးလား

လုိ႕လွမ္းေမးလိုက္ေတာ့ “Dunbar” ဆုိျပီးလူအုပ္ထဲက
အသံထြက္လာသည္။ ထုိအခါ မစၥတာ စမ္းမားစ္ က

သူက ေျခေထာက္က်ိဳးေနတာေလ.. သူ႕အစားဘယ္သူ၀င္ေပးမလ
ဟုေမးလိုက္ေသာအခါ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက “ ကြ်န္မ ၀င္မယ္” ဟုေျပာလုိက္သည္။

မိန္းမ က ေယာက်္ားအစား၀င္မယ္.. သူ႕မွာသားမရွိဘူးလား..

“ သားက ၁၆ ႏွစ္မျပည့္ေသးဘူးေလ.. ဒီႏွစ္ေတာကြ်န္မပဲလုပ္ရေတာ့မယ္.. ”

ေကာင္းျပီေလ.. Watson ေကာေရာက္ျပီလားေဟ
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကလက္ေထာင္ကာ
“ကြ်န္ေတာ္က ကြ်န္ေတာ့္အေမနဲ႕ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ ၀င္ျပိဳင္မွာပါ.. ”

ေကာင္းတယ္ေကာင္းတယ္.. မင္းအေမအတြက္၀မ္းသာတယ္ကြာ.. အဘိုး Warner ေကာ လာရဲ႕လား..
ဒီမွာပါ.. ” ဟုအသံတစ္သံကေျဖလုိက္သည္။ မစၥတာ စမ္းမားစ္ ကေခါင္းျငိမ့္လိုက္ျပီးေတာ့ ဖြင့္ပြဲကိုစတင္လိုက္သည္။

ပထမဆံုးအိမ္ေထာင္ဦးစီးေတြစႏႈိက္မယ္.. ျပီးရင္ကုိယ္ရတဲ့စာရြက္ကို ကုိယ္ပဲကိုင္ထား.. အားလံုးႏႈိက္ျပီးမွဖြင့္ႀကည့္ရမယ္.. ရွင္းတယ္ေနာ္..

ဟုသူကေႀကညာေသာ္လည္း အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာလုပ္ဖူးေသာရြာသားမ်ားက နားေထာင္တစ္၀က္မေထာင္တစ္၀က္ ႏွင့္။ လူေတြအားလံုးျငိမ္သက္ေနႀကသည္။ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္စင္ေပၚတက္လာကာ
မဲႏႈိက္ျပီး ျပန္ဆင္းသြားႀကသည္။ ဒီလိုနဲက Hutchinson မိသားစုအလွည့္ေရာက္လာသည္။
Harburt ... Hutchinson” ဟုေခၚလုိက္ေတာ့ Mr.Hutchinson က စင္ေပၚတက္သြားသည္။

အဘိုးအို Warner ကသူ႕ေဘးက လူအား

လူေတြကေတာ္ေတာ္ အေတြးအေခၚညံ့ေသးတာပဲ.. ေျမာက္ဘက္ရြာကလူေတြ က
ထီကိုစြန္႕လိုက္ျပီတဲ့.. ဘယ္လိုစဥ္းစားေနႀကလဲမသိပါဘူး.. ထီသာမရွိရင္အစားအေသာက္
က်ပ္တည္းမွာကုိ သူတို႕မေတြးမိဘူးလား.. ထီမရွိရင္ တုိ႕တေတြေတာ့ အစားအေသာက္
ဆင္းရဲေတာ့မွာပဲ.. ထီကိုလံုး၀လက္လႊတ္လုိ႕ရတာမွမဟုတ္တာ..

ဆုိျပီး မေက်မနပ္ေျပာေနသည္။
Mrs.Adams က “တျခားေနရာေတြကေတာ့ ဆက္မလုပ္ႀကေတာ့ဘူး” ဟုေျပာေသာ္
“အဲဒါေျပာတာေပါ့။ ဥာဏ္မရွိႀကတာေလ” ဟု Warner က ျပန္ေျပာလုိက္သည္။

Martin ” ဟုေခၚေတာ့ Mr.Martin စင္ေပၚတက္သြားသည္။
“ သူတို႕ျမန္ျမန္လုပ္ရင္ေကာင္းမယ္.. ”
“ သူတုိ႕လုပ္ေနတာ ျပီးေတာ့မွာပါ အေမရဲ႕.. ” ဟုသားအမိႏွစ္ေယာက္အျပန္အလွန္ေျပာဆိုေနႀကသည္။
Mr. Martin အလွည့္ျပီးေတာ့ မစၥတာ စမ္းမားစ္ က သူ႕နာမည္ကိုသူျပန္ေခၚျပီး မဲလိပ္ကိုႏႈိက္လုိက္သည္။
ျပီးေတာ့ မဲလိပ္ကိုလက္ႏွင့္ဆုပ္ထားျပီး လက္အေနာက္ပစ္ကာ “Warner” ဟုေခၚလုိက္သည္။

ငါဒီထီ မွာ ပါ၀င္လာတာ (၇၇) ႏွစ္ရွိျပီ.. (၇၇) ႀကိမ္ရွိျပီ..

ဟုပါးစပ္က ရြတ္ျပီး အဘိုး Warner ကစင္ေပၚတက္လာသည္။
မဲႏႈိက္ျပီးေတာ့ လူေတြတိတ္ဆိတ္သြားေလသည္။ ခဏေလာက္ျငိမ္သက္သြားသည္။ မစၥတာ စမ္းမားစ္ က မဲလိပ္ကိုဖြင့္လိုက္မွ စကားသံေတြျပန္ထြက္လာျပီး သူသူငါငါ ကိုယ့္မဲလိပ္မ်ားကိုဖြင့္ႀကည့္ႀကသည္။
“ဘယ္သူလဲ.. ဘယ္သူရလဲ.. ”
“Dunbars တုိ႕မိသားစုလား.. ”
“Watsons တို႕လား.. ” ဟုတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ႏွင့္ေမးျမန္းႀကသည္။
Hutchinson ရသြားတာ.. Bill ေလ.. Bill Hutchinson ရသြားတယ္..
ဟုအသံထြက္ေပၚလာသည္။

လူေတြက Hutchinsons တုိ႕မိသားစုကို လွည့္ႀကည့္ႀကသည္။ Bill Hutchinson က တိတ္ဆိတ္စြာ ရပ္ျပီး လက္ထဲက မဲလိပ္ကုိစိုက္ႀကည့္ေနသည္။ ရုတ္တရက္ Mrs.Hutchinson ရဲ႕အသံထြက္ေပၚလာသည္

မတရားဘူး.. နင္တုိ႕သူ႕ကို မဲႏုိက္တုန္း
ကေသခ်ာေပးမႏုိက္ဘူး.. ငါျမင္လုိက္တယ္.. မတရားဘူး..

“စိတ္ေကာင္းေကာင္းထားပါ.. ” Mrs.Delacroix ကအားေပးလုိက္သည္။

“ ငါတုိ႕အားလံုးအခြင့္အေရးအတူတူရတာပါပဲ.. ” ဟု Mrs.Graves ကဆက္ေျပာလုိက္သည္။

“ တိတ္တိတ္ေန.. ” ဟု Bill Hutchinson ကသူ႕ ဇနီးကိုလွမ္းေအာ္လိုက္သည္။


ဆက္ရန္

Read More...

>

ဟင္းထုပ္

Saturday, November 17, 2007 8 ေယာက္၏အျမင္မ်ား

ကုိပီေက နဲ႕ ေဂ် တုိ႕ ေမးထားတဲ့ဟင္းထုပ္လုပ္နည္းပါ။ ဒီအပတ္ပိတ္ရက္ေတာ့
လာလည္တဲ့သူေတြကို ဟင္းထုပ္နဲ႕ ဧည့္ခံပါတယ္။




Image Hosted by ImageShack.us

ဟင္းထုပ္လုပ္နည္း
လိုအပ္ေသာပစၥည္းမ်ား ( ၆ေယာက္စာ )
၁) ဆန္မႈန္႕ ၁ ေပါင္
၂) ႀကက္သြန္ျမိတ္ အစည္း (၂၀)
၃) ဆုိဒါ လက္ဖက္ရည္ဇြန္း တစ္၀က္
၄) ဂ်င္း
၅) ႀကက္သြန္ျဖဴ
၆) ပဲငံျပာရည္

စစခ်င္း ႀကက္သြန္ျမိတ္ကို လက္တစ္စစ္ နီးပါးေလာက္ လွီးပါ။ ျပီးလွ်င္ ဆန္မႈန္႕ကို
အ၀ါေရာင္သန္းလာေအာင္ေလွာ္ပါ။ ေလွာ္ျပီးရင္ ဂ်င္း၊ ႀကက္သြန္ျဖဴ တုိ႕ကိုဆန္မႈန္႕ထဲေထာင္းျပီးေတာ့ထည့္ပါ။
ဆား(လုိသေလာက္)၊ ဆုိဒါ(လက္ဖက္ရည္ဇြန္း တစ္၀က္)၊ ႀကက္သြန္ပင္တုိ႕ကိုထည့္ျပီးရင္
ေရ ဖန္ခြက္ တစ္ခြက္ နဲ႕ ဆီထမင္းစားဇြန္းနဲ႕ (၁၅) ဇြန္းထည့္ ျပီးနယ္ပါ။
ငွက္ေပ်ာရြက္ ကိုအေနေတာ္ေလာက္ျဖတ္ျပီး ခုနကနယ္ထားတဲ့ဟာကို ငွက္ေပ်ာရြက္ေပၚမွာ
ဇြန္းတစ္ဇြန္းေမာက္ေမာက္ထည့္ပါ။ ငွက္ေပ်ာရြက္ကိုအေခ်ာဘက္ကိုအထဲမွာထားျပီးေတာ့ထုပ္ေနာ္။
ျပီးရင္ ေခါက္ျပီး သြားႀကားထုိးတံနဲ႕ ထုိးျပီးပိတ္လိုက္ပါ။ အဲဒါတစ္ထုတ္ေပါ့။ နယ္ထားတဲ့အသားကုန္ေအာင္ထုပ္ျပီးရင္ေတာ့
ေပါင္းအိုးနဲ႕ အနည္းဆံုး (၄၅)မိနစ္ေလာက္ေပါင္းလိုက္ပါ။ ျပီးရင္ေတာ့ဆီခ်က္ျဖဴးျပီးေတာ့ စားလို႕ရပါျပီ။

Read More...

>

Phobia

Thursday, November 15, 2007